De foto is een beetje mislukt. Toch wil ik hem graag delen, omdat het zo’n grappig tafereel is. De zon is net onder en Nuno staat klaar om te beginnen met de verwerking van de honingoogst. Op het tafeltje staat een deel van de bijenkast. Er zitten 7 honingramen in met rijpe, verzegelde honing. In de linkerhoek klaar staat de honingslinger klaar, waar de ramen zo dadelijk in gecentrifugeerd worden. De kat van de buren hoopt dat er iets voor haar bijzit en zit nieuwsgierig onder het tafeltje te wachten…

Honing oogsten bij maanlicht

De verleiding is groot om een fantasieverhaal te schrijven over het belang van het honingoogsten bij maanlicht. Maar dat is natuurlijk niet waar. De waarheid is best cru en helemaal geen leuke reden:

Een paar weken geleden, wilde Nuno een veldje maaien met de bosmaaier. Hij was nog niet goed en wel begonnen toen één van de honingbijen recht op zijn neus afvloog en daar haar angel in zette. AU!
Nuno liet alles vallen, sprintte naar het medicijnkastje, probeerde de angel eruit te wippen, zette de gifzuiger erop en slikte direct antihistamine. Voor de zekerheid depte hij de steek met azijn en ging daarna onder de douche. In de tussentijd was ik ook eens komen kijken wat er aan de hand was en ik schrok me een ongeluk.

De originele foto was té erg om te delen op het net…


Na het douchen was Nuno’s lijf bedekt met rode bultjes en zijn gezicht was aan het zwellen als een ballon. Ik stond met mijn telefoon in de hand om 112 te bellen. Dat hoefde nog niet volgens de patiënt. Iedere 5 à 10 minuten keken we of de allergische kettingreactie zou doorzetten. Na een uurtje leek het zich te stabiliseren; de rode bultjes verdwenen, alleen zwol zijn neus, zijn wangen en zijn ogen verder en verder….

Nu was het niet Nuno’s eerste bijensteek, dus we weten wel ongeveer wat je daarna te wachten staat. We weten ook uit ervaring, hoe het is om in je gezicht te worden gestoken. Je ziet er niet uit! Zijn gezicht was zó opgezwollen! Gelukkig trok dat na 48 uur ook weer weg, maar de angst voor nog een bijensteek zit er goed in.

Allergische reactie bijensteek

Toen we net begonnen met bijenhouden, was ik nog nooit in mijn leven gestoken door een bij of wesp. Ik had geen idee, wat dat inhield of hoeveel pijn dat kan doen. Het schijnt dat mensen bij iedere steek óf sterker óf juist minder sterk gaan reageren op het bijengif. Nuno en ik hebben de allebei de pech dat onze reacties sterker worden. Na die steek van afgelopen maand, zijn we ons daarom aan het beraden.

We zijn nog voorzichtiger om niet gestoken te worden. Bijvoorbeeld door op te passen met chemische luchten in de buurt van de bijenkasten. Want waarschijnlijk staken ze Nuno omdat ze de benzinegeur van de bosmaaier als een bedreiging interpreteerden.

Ook twijfelen we of we de bijen nog wel in de tuin willen houden. In deze maanden kan je de bijenkasten niet een paar honderd meter verplaatsen. Maar in de wintermaanden gaan we kijken of we ze kunnen verhuizen naar een naburig verlaten landje.

Pleister op de wonde

Al met al, hadden de bijen wel wat goed te maken. En gelukkig deden ze dat. We konden, als je langs de bijenkasten liep, de honing al ruiken. Om ruimte te maken voor de laatste nectar die de bijen nog kunnen verzamelen deze zomer, had ik nu 7 ramen met verzegelde honing uit de kast gehaald.
Dat levert bijna 7 kg honing op!

Tijdens een controle had ik gezien dat de honing verzegeld was. Dat betekent dat de cellen afgedekt zijn met een klein wasdekseltje. Op deze manier bewaren de bijen de honingvoorraad voor de winter, zonder dat deze kan gaan schimmelen.

Honing uit de bijenkasten halen

Als je overdag honingraten uit de bijenvolken haalt, heb je veel kans om een paar steken op te lopen. Dat komt omdat je de bijen die op de raat zit eraf wilt halen door te schudden of eraf te vegen met een veer. Dat geeft heel veel onrust en dan kunnen de bijen wat agressief worden. Daarom gebruik ik een speciaal roostertje, de separator, waardoor de bijen wel de honingkamer uit kunnen, maar er niet meer terug in. Na 24 uur zijn alle bijen er dan uit.

De separator gaat in een dekplank en daarop zet je de honingkamer. Ook handig: door de perspexdeksel op de honingkamer kan je makkelijk checken of de bijen er al uit zijn.

Honing slingeren

En dat honingslingeren bij maanlicht, levert dus niet bijzonder lekkere of geneeskrachtige honing op, maar was veiliger voor Nuno. Als je zo in de buitenlucht en overdag honing zou gaan slingeren, heb je binnen een kwartier honderden bijen om je heen.
Nu was het heel relaxt. We hoefden niet zo op te letten dat het een bende zou worden en er waren nul insecten. De poes van de buren viel ons ook niet lastig. Die had al snel door dat er niets te halen was voor haar.
Nadat we de zegels van de raat hadden gesneden, slingerden we de honing uit de ramen. De Portugese honing is heel stroperig, dus dat kostte wel wat moeite. Spierballen-werk!

Eerst halen we de wasdeksels van de honingcellen, daarna gaan ze in de centrifuge en zeven we de bijenwas deeltjes eruit.
Na nog een keer zeven slaan we de honing op in potjes.

Onze Portugese honing is heerlijk kruidig van smaak. Je proeft goed dat er veel nectar in zit van de gaspeldoorn en de brem. Goed werk van onze bijtjes!

Portugese woorden bij honingoogst

honingbijenalbelhas
bijenkastcolmeia
honingmel
bijenvolkcolônia de abelhas
bijenraatfavos
wascera
raamcaixilho
honingkamermelgueira
honingoogstextração/colheta de mel
verzegelde honingmel selado
honingslingerextrator de mel
24 juli 2021

share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *